Op Begraafplaats en Crematorium Westerveld in Driehuis is een landelijk herdenkingsmonument voor overleden kinderen onthuld. Ouders uit verschillende delen van Nederland werkten mee aan het kunstwerk. Zij schreven de naam van hun overleden kind op een stukje glas, waarna de verschillende glasdelen zijn samengebracht in één monument.
Het monument moet een plek bieden aan ouders, familieleden en andere naasten die een kind missen. Ook wanneer een kind ergens anders is begraven of de as thuis wordt bewaard, kunnen nabestaanden hier terecht om stil te staan bij hun verlies.
Van Wereldlichtjesdag naar een blijvend monument
Het idee kreeg vorm tijdens Wereldlichtjesdag in december 2025. Op deze dag worden wereldwijd overleden kinderen herdacht. Tijdens een bijeenkomst op Westerveld konden ouders de naam van hun kind op een gekleurd glasstuk schrijven.
Die losse glasstukken vormen nu samen het monument. Het kunstwerk heeft de vorm van een sleutelgat en heeft een vaste plek gekregen op Westerveld.
Het initiatief komt van Stichting Nooit Voorbij en Knuf&Ko. Stichting Nooit Voorbij ondersteunt ouders die een kind hebben verloren. Vanuit die ervaring ontstond de wens om een centrale plek te creëren waar overleden kinderen blijvend kunnen worden herdacht.
Niet iedereen heeft een graf om naartoe te gaan
Een vaste herdenkingsplek is niet voor iedere nabestaande vanzelfsprekend. Na een crematie kan de as bijvoorbeeld thuis in een urn worden bewaard of op een bijzondere plek worden uitgestrooid. Ook kan een graf zich ver van de woonplaats van familieleden bevinden.
Een gezamenlijk monument kan dan een andere plek bieden om een overleden kind te herdenken. Het gaat daarbij niet om een graf of laatste rustplaats. Het monument is bedoeld als een plek waar nabestaanden naartoe kunnen gaan en waar de namen van overleden kinderen zichtbaar blijven.
Nieuwe namen krijgen later ook een plek
Het monument is niet bedoeld als een eenmalig initiatief. Het plan is om in de toekomst opnieuw namen van overleden kinderen in een kunstwerk op Westerveld samen te brengen. Zo kunnen ook andere ouders en nabestaanden een tastbare herinneringsplek krijgen.
Het monument laat daarmee zien dat herdenken niet altijd verbonden hoeft te zijn aan de plaats waar iemand begraven is of waar de as wordt bewaard. Ook een gezamenlijke herdenkingsplek kan voor nabestaanden betekenis krijgen.