Bepalingen in het testament

In een testament kun je veel verschillende bepalingen opnemen. Wat je in een testament opneemt is afhankelijk van je persoonlijke situatie. We behandelen een aantal veelvoorkomende bepalingen in een testament.

Bewind

De overledene kan in zijn testament hebben bepaald, dat wat een erfgenaam krijgt onder bewind wordt gesteld. De erfgenaam is dan wel eigenaar van de goederen, maar hij mag er niet mee doen wat hij wil. De bewindvoerder krijgt het beheer over de goederen. Hij moet voor de erfgenaam zo goed mogelijk voor de spullen zorgen.

Voogdij

Ouders met minderjarige kinderen hebben vaak in hun testament een voogd benoemd. In een testament kun je een of twee personen aanwijzen als voogd. Als beide ouders overlijden wanneer de kinderen minderjarig zijn, krijgen deze personen het gezag over de kinderen. Daarmee zijn zij verantwoordelijkheid voor de kinderen totdat ze volwassen zijn. Als je een voogd benoemt in je testament, kun je veel problemen voorkomen. Bijvoorbeeld dat verschillende familieleden de zorg voor de kinderen gaan opeisen. 

Uitsluitingsclausule

Soms wil je dat een erfenis na je overlijden naar één persoon gaat, en niet naar zijn man of vrouw. Je wilt dan, formeel gezegd, dat jouw erfenis niet wordt opgenomen in een algehele gemeenschap van goederen. Een voorbeeld: jij wilt de Friese staartklok aan je zus geven. Maar je wilt ook dat die staartklok altijd bij je zus blijft. Mochten jouw zus en zwager gaan scheiden, dan wil je niet dat de klok bij jouw zwager en zijn nieuwe vriendin in huis komt te staan, maar dat hij bij jouw zus blijft. Dit regel je via een uitsluitings- of privé-clausule in je testament.

Executeur

Je kunt in een testament een persoon aanwijzen die er voor zorgt dat alle zaken worden afgehandeld. Dit wordt een executeur genoemd. De executeur zorgt dat alle nog openstaande rekeningen worden betaald, dat de belastingaangifte wordt gedaan, dat de erfgenamen hun erfdeel krijgen enzovoort. Het benoemen van een executeur maakt het afhandelen van de nalatenschap een stuk eenvoudiger omdat een persoon hiervoor verantwoordelijk is. Als er geen executeur is aangewezen zijn alle erfgenamen gezamenlijk hiervoor verantwoordelijk. 

Inbrengverplichting

Stel je voor dat oma een antieke buffetkast aan haar zoon geeft als ze van haar huis naar een aanleunwoning gaat. Ze heeft dan een schenking bij leven gedaan. Je zou kunnen zeggen dat de buffetkast een voorschot op de erfenis is. Over dit voorschot kan oma dan een inbrengverplichting opnemen in haar testament. Dat betekent dat de waarde van de buffetkast na oma’s overlijden ‘ingebracht’ wordt in de erfenis. Het totale bedrag van de erfenis wordt daardoor groter. En omdat de zoon de buffetkast al in huis heeft staan, wordt zijn deel van de erfenis kleiner. Het omgekeerde kan natuurlijk ook. Oma kan in haar testament bepalen dat de buffetkast gewoon een cadeautje van haar aan haar zoon was, en dat die buiten de erfenis moet worden gelaten. Er is alleen inbreng als dit bij de schenking of in het testament is bepaald.

Twee-traps making

Nog een voorbeeld: Jij wilt dat het schilderij op je werkkamer na je overlijden naar je kinderloze neef gaat. Mocht hij komen te overlijden, dan moet het schilderij niet naar zijn zus, maar naar een andere neef. Je benoemt dan eigenlijk een erfgenaam voor je erfgenaam. Dit heet een fideï-commis, oftewel een twee-traps making. 

Nuttige informatie? Vertel het verder!